اوت گذشته (مرداد ماه)، آتش سوزی حدود 4 هکتار از چمن زارهای دو طرف بزرگراه I-280 کالیفرنیا نزدیک ردوود سیتی رو در برگرفت. ترافیک سنگین شد چون آتش نشان ها داشتن آتیش رو خاموش می کردن و پلیس راه کالیفرنیا (CHP) هم راننده ها رو هدایت می کرد تا دور بزنن و برای خروج از بزرگراه، خلاف جهت حرکت کنن. این وضعیت بستری برای بروز مشکلات وایمو با اورژانس در آینده بود.
بعضی از اون راننده ها با یه مانع جدید روبرو شدن: یه رباتاکسی ویمو (Waymo).
ویدیوهای این حادثه نشون می ده که خودروی خودران ویمو سعی کرده با حرکت از شونه جاده از ترافیک رد بشه، اما در نهایت مجبور شده از ماشین هایی که خلاف جهت می ومدن عقب نشینی کنه و بعدش هم کلا متوقف بشه.
این رباتاکسی با وجود تلاش های تیم پشتیبانی از راه دور شرکت، از جاش تکون نمی خورد. برای همین، ویمو سراغ راه حلی رفت که دیگه به یه روش معمول برای حل مشکلاتش تبدیل شده و با 911 تماس گرفت.
یکی از کارکنان پشتیبانی از راه دور ویمو به اپراتور 911 منطقه گفت: «پلیس راه همه رو مجبور به دور زدن کرده، اما متاسفانه ماشین ما نمی تونه دور بزنه.» این رو از روی ضبط مکالمه ای که تک کرانچ (TechCrunch) با درخواست اسناد دولتی به دست آورده، می گیم. این کارمند از مامورهای حاضر در صحنه خواست که خودشون رباتاکسی رو برونن و جابجا کنن و برای مسافری که داخلش بود هم فکری بکنن.
گزارش حادثه پلیس راه که تک کرانچ بهش دسترسی پیدا کرده نشون می ده که حدود 30 دقیقه بعد از تماس ویمو با 911، یه افسر پلیس پشت فرمون نشست و رباتاکسی رو به یه پارکینگ عمومی نزدیک بزرگراه منتقل کرد. ویمو به تک کرانچ گفته که از اونجا به بعد، یکی از کارکنان «امداد خودروی» خود ویمو ماشین رو برد.
حادثه ردوود سیتی ممکنه فقط یه مورد خاص یا یه اشتباه کوچیک و البته کمی خجالت آور در شبکه رو به گسترش خدمات رباتاکسی ویمو به نظر بیاد.
اما این یه اتفاق استثنایی نبود. ویمو با وجود داشتن تیم امداد خودروی خودش، برای جابجایی ماشین هاش موقع بروز مشکل، به نیروهای امدادی که با پول مالیات مردم فعالیت می کنن تکیه کرده. در حداقل شش موردی که تک کرانچ شناسایی کرده، نیروهای امدادی مجبور شدن کنترل خودروهای ویمو رو به دست بگیرن و اون ها رو در شرایط اضطراری از مسیر ترافیک خارج کنن؛ توی یکی از این موارد، حتی یه افسر پلیس وسط عملیات پاسخ دهی به یه تیراندازی جمعی بود که مجبور شد این کار رو انجام بده. این حوادث نشان دهنده مشکلات وایمو با اورژانس است.
اخیرا قانون گذارها از ویمو بابت استفاده از کارکنان پشتیبانی از راه دور انتقاد کردن؛ از جمله چند ده نفر که از فیلیپین کار می کنن تا به رباتاکسی ها کمک کنن بهترین مسیر رو در شرایط پیچیده انتخاب کنن. اما تیم امداد خودروی این شرکت خیلی کمتر مورد توجه قرار گرفته.
نماینده های شرکت در جلسه پرتنشی که 11 اسفند 1404 (2 مارس) در سان فرانسیسکو درباره رفتار رباتاکسی های ویمو برگزار شد، اصلا حرفی از کارکنان امداد خودرو نزدن. اون جلسه درباره از کار افتادن ماشین ها در جریان یه قطعی برق بزرگ در آذر ماه (دسامبر) بود. توی اون جلسه، مقامات شهری ابراز نگرانی کردن که خودروهای خودرانِ متوقف شده، راه نیروهای امدادی رو سد کردن یا اون ها رو از وظایف اصلی شون باز داشتن.
ماری الن کارول، مدیر اجرایی اداره مدیریت بحران سان فرانسیسکو، در این جلسه گفت: «اتفاقی که الان داره می افته اینه که افسران امنیت عمومی و نیروهای امدادی ما مجبورن خودشون شخصا [ماشین های ویمو] رو جابجا کنن. این موضوع یکی از اصلی ترین مشکلات وایمو با اورژانس است. به یه معنا، اون ها دارن به امداد خودروی پیش فرض این ماشین ها تبدیل می شن که به نظر ما این وضعیت قابل قبول نیست.»
ویمو به تک کرانچ گفت که کارکنان امداد خودروش ده ها رباتاکسی گیر افتاده رو در زمان قطعی برق جابجا کردن، اما چندتایی هم بودن که هنوز نیاز بود توسط نیروهای امدادی جابجا بشن.
شرکت در ایمیلی به تک کرانچ اعلام کرد: «امداد خودروی ویمو یه تیم اختصاصی از متخصص هاست که پشتیبانی میدانی اضافه ای به ناوگان ما می دن. استانداردهای ویمو برای امداد جاده ای و کیفیت خدمات، اولویت رو روی به حداقل رسوندن تاثیرات احتمالی بر جامعه می ذاره.»
شرکت از پاسخ به سوالات تک کرانچ درباره تعداد کارکنان امداد خودرو یا شرکت های پیمانکاری که اون ها رو استخدام کردن، خودداری کرد. ویمو همچنین نگفت که چطور می خواد این تیم رو همزمان با برنامه عرضه در 20 شهر دیگه در سال جاری گسترش بده؛ برنامه ای که فراتر از بازارهای فعلیش یعنی آتلانتا، آستین، لس آنجلس، دالاس، هیوستون، میامی، اورلاندو، فینیکس، سن آنتونیو و منطقه خلیج سان فرانسیسکو هست.
دستیاران ویمو
در تصویر زیر، نمایی از زیرساخت های متمرکز این شرکت برای مدیریت ناوگان وسیع خود در مناطق شهری شلوغ را مشاهده می کنید.
این مراکز وظیفه هماهنگی بین تیم های فنی و عملیاتی را برای کاهش توقف های ناخواسته بر عهده دارند.
رباتاکسی های ویمو در هفته بیش از 400,000 سفر پولی انجام می دن که نشون دهنده سال ها تلاش این شرکت در توسعه فناوری خودرانه. با این حال، این رباتاکسی ها گاهی برای کمک به انسان ها نیاز دارن و این کار به چند روش انجام می شه.
رباتاکسی ها در شرایط پیچیده نیاز به راهنمایی دارن، مخصوصا چون اونطور که ویمو ادعا می کنه شرکت سعی داره موقع گسترش خدماتش تا حد ممکن محتاط عمل کنه.
رباتاکسی های ویمو این راهنمایی ها رو از کارکنان «پشتیبانی از راه دور» دریافت می کنن. شرکت گفته که در هر لحظه، حدود 70 نفر دارن ناوگان تقریبا 3,000 تایی ویمو رو نظارت می کنن. نیمی از این کارکنان در آمریکا و نیم دیگه در فیلیپین مستقر هستن.
این جزئیات که در نامه ای به کنگره در بهمن ماه (فوریه) به اشتراک گذاشته شد، باعث انتقادهایی از ویمو در مورد مسائل ایمنی و امنیتی شد. ویمو از استفاده از دستیاران از راه دور دفاع کرده و مدعی شده که این کارکنان بسیار ماهر هستن و فاصله مکانی شون (چه در آریزونا، میشیگان یا فیلیپین باشن) باعث تاخیر قابل توجهی نمی شه.
این شرکت اخیرا نوشت: «اتصال خودروی ما به پشتیبانی از راه دور مثل پلک زدن سریعه. میانگین تاخیر یک طرفه برای مراکز عملیاتی مستقر در آمریکا حدود 150 میلی ثانیه و برای پشتیبانی خارج از کشور 250 میلی ثانیه است.»
کارکنان پشتیبانی از راه دور چند وظیفه دارن. اگه یه ماشین ویمو با موقعیتی در دنیای واقعی روبرو بشه که حرکت در اون سخت باشه، ممکنه درخواستی برای این کارکنان بفرسته تا کمک کنن بهترین راه رو پیدا کنه. ویمو به وضوح می گه که این کارکنان «به [رباتاکسی ها] مشاوره و پشتیبانی می دن اما مستقیما خودرو رو کنترل، هدایت یا رانندگی نمی کنن.» اون ها همچنین به درخواست های با اولویت پایین تر رباتاکسی ها هم جواب می دن، مثل پاسخ به این سوال که آیا داخل ماشین تمیز هست یا نه.
اما این چرخه بی نقص نیست.
هیئت ملی ایمنی حمل ونقل (NTSB) اخیرا فاش کرد که در دی ماه (ژانویه)، یه ماشین ویمو در آستین از پشتیبان از راه دور پرسیده که آیا یه اتوبوس مدرسه در حال سوار یا پیاده کردن بچه ها هست یا نه. با اینکه تابلوی ایست و چراغ های چشمک زن فعال بودن، اما پشتیبان به اشتباه به رباتاکسی گفته که می تونه حرکت کنه. این اتفاق یکی از نمونه های مشکلات وایمو با اورژانس است. طبق گفته NTSB، ماشین ویمو در حالی که اتوبوس مشغول سوار کردن بچه ها بود و بازوهای تابلوی ایستش هنوز باز بود، از کنارش رد شد.
ویمو به تک کرانچ گفت که اون ها «به طور منظم پاسخ های پشتیبانی از راه دور، از جمله درست بودنشون رو بررسی می کنن. اگه حادثه ای ثبت بشه، فورا برای مراحل بعدی علامت گذاری می شه که می تونه شامل آموزش اضافی تا لغو کامل صلاحیت اون فرد باشه.»
وقتی یه ماشین ویمو تصادف می کنه یا در شرایط اضطراری گیر می افته، شرکت به «تیم پاسخ به حوادث» تکیه می کنه. ویمو می گه این تیم «فقط در آمریکا مستقر هستن» هرچند هنوز به صورت از راه دور کار می کنن و اون ها برای «وظایف پیچیده تر مثل هماهنگی با نیروهای امدادی و مدیریت پروتکل های بعد از تصادف تاییدیه دارن.» این موضوع در بطن مشکلات وایمو با اورژانس قرار دارد.
با این تعریف، کارمند پشتیبانی از راه دوری که به پلیس راه کمک کرد تا رباتاکسی ویمو رو از حادثه ردوود سیتی دور کنه، احتمالا بخشی از همون تیم پاسخ به حوادث بوده، هرچند ویمو این موضوع رو تایید نکرده.
اینجا هم مشکلاتی وجود داره. فایل های صوتی بی سیم پلیس راه به همراه گزارش حادثه ای که تک کرانچ به دست آورده، نشون می ده که مامورها حدود 10 دقیقه فکر می کردن ویمو از مسافر می خواد که رباتاکسی رو از محل آتیش سوزی دور کنه.
تازه بعد از اینکه کارمند پشتیبانی برای دومین بار با 911 تماس گرفت، پلیس راه متوجه شد که یه افسر باید ماشین رو از صحنه دور کنه. این نمونه دیگری از مشکلات وایمو با اورژانس در موقعیت های حساس است. (ویمو از پاسخ به سوالات خاص درباره این سوءتفاهم خودداری کرد. شرکت اعلام کرد که هیچ وقت از مسافرها نمی خواد کنترل ماشین رو به دست بگیرن.)
ویمو تلاش کرده است با تدوین راهنماهای اختصاصی، چالش های تعامل با خودروهای بدون راننده را برای نیروهای واکنش سریع شفاف تر کند.
این آموزش ها شامل دستورالعمل های گام به گام برای جابجایی دستی خودرو در صورت قطع ارتباط با مرکز کنترل است.
و بعد نوبت به تیم امداد خودرو می رسه. این کارکنان کارهای «تعامل مستقیم در صحنه» رو انجام می دن و اغلب وظیفه جابجایی خودرو بهشون سپرده می شه. ویمو از پاسخ به سوالات درباره اینکه چند بار این کارکنان یه رباتاکسی رو جابجا کردن، چند نفر در هر لحظه آماده باش هستن، یا در هر شهر چند نفر حضور دارن، خودداری کرد.
طبق اطلاعات پروفایل لینکدین، به نظر می رسه بعضی ها برای Transdev کار می کنن که یه پیمانکار طرف قرارداد ویمو در گذشته بوده و حتی چند نفرشون قبلا راننده ایمنی یا ناظر ویمو بودن.
شرکت همچنین به تک کرانچ گفت که «از شرکای یدک کش محلی می خواد تا توانایی پاسخگویی سریع برای درخواست های فوری رو حفظ کنن و به صورت استراتژیک در مناطق تحت پوشش ما مستقر بشن.»
شرکت در بیانیه ای گفت: «در صورتی که خودروی ویمو نیاز به پشتیبانی داشته باشه، ما تیم امداد خودروی ویمو و/یا شرکای یدک کش محلی رو برای کمک به صحنه اعزام می کنیم. با اینکه انتظار نداریم نیروهای امدادی طبق عادت ماشین های ما رو جابجا کنن، اما می دونیم که در شرایط اضطراری ثانیه ها هم مهم هستن. بنابراین، فرآیند ساده ای رو طراحی کردیم که به نیروهای امدادی اجازه می ده در عرض چند ثانیه کنترل خودرو رو به دست بگیرن.»
تکیه بر نیروهای امدادی و مشکلات وایمو با اورژانس
با اینکه ویمو می گه انتظار نداره نیروهای امدادی با ماشین هاش تعامل داشته باشن، اما این اتفاق مدام می افته و مشخص نیست که آیا اصلا می شه کاملا ازش جلوگیری کرد یا نه.
در حداقل شش مورد طی چند ماه گذشته، نیروهای امدادی مجبور شدن به صورت دستی خودروهای ویمو رو هدایت کنن، که دو موردش در صحنه های جرم فعال بوده. این موارد به روشنی مشکلات وایمو با اورژانس را نشان می دهد.
اوایل همین ماه (فروردین)، یه افسر پلیس آستین مجبور شد یه ماشین ویمو رو از سر راه آمبولانسی که داشت به یه تیراندازی جمعی اعزام می شد، کنار بزنه. در بهمن ماه (فوریه)، یه نیروی امدادی در آتلانتا مجبور شد یه ویمو رو بعد از اینکه وارد یه صحنه جرم فعال شده بود، متوقف کنه تا بعدا یکی از کارکنان امداد خودروی شرکت اون رو «برگردونه». و همین هفته، یه افسر پلیس در نشویل مجبور شد بعد از گیر کردن یه رباتاکسی ویمو در تقاطع، اون رو به صورت دستی برونه و جابجا کنه.
در طول جلسه 11 اسفند (2 مارس) در سان فرانسیسکو، مقامات شهری بارها از ویمو پرسیدن که چه کاری انجام می ده تا وابستگی به نیروهای امدادی رو کمتر کنه. ویمو در طول این جلسه سه ساعته هیچ وقت اشاره نکرد که کارکنانی داره که مخصوص جابجایی خودروها هستن.
بلال محمود، ناظر منطقه که مسئولیت جلسه رو بر عهده داشت، در مصاحبه ای به تک کرانچ گفت که احساس می کنه ویمو پاسخ های قانع کننده ای زیادی نداده.
اون گفت: «من می پرسیدم: چطور می خواید مسئولیت بیشتری قبول کنید تا مطمئن بشید نیروهای امدادی ما مجبور به انجام این کار نیستن؟ و ما در جلسه به اون جوابی که دنبالش بودیم نرسیدیم، یعنی اینکه: اون ها چه کار می خوان بکنن تا مطمئن بشن مالکیت بیشتری روی بخش امداد جاده ای دارن؟»
سم کوپر، یکی از مدیران تیم پاسخ به حوادث ویمو، در جلسه گفت که شرکت «بیش از 30,000 نیروی امدادی رو در سطح جهان درباره نحوه تعامل» با رباتاکسی هاش آموزش داده. اون همچنین از همکاری ویمو با نیروهای امدادی در طراحی سیستمی که بهشون اجازه می ده کنترل رو به دست بگیرن، تمجید کرد.
اون گفت: «ما فقط می خوایم این توانایی رو در اون شرایط بهشون بدیم تا بتونن به درستی ماشین رو از صحنه جابجا کنن و اونجا رو ایمن کنن تا بتونن وظایفشون رو انجام بدن.»
کوپر گفت ویمو «بهبودهایی در توانایی های تامین نیروی اضطراری» ایجاد کرده تا برای شرایط بحرانی بزرگتر آماده تر باشه. اما جزئیات این بهبودها رو نگفت و بلال محمود هم به تک کرانچ گفت که دفترش هنوز پیگیری هایی رو که قول داده شده بود، دریافت نکرده.
کوپر همچنین گفت ویمو ممکنه از همکاری هایی مثل موردی که با دوردش دارن (که شامل کارگرانی هست که درهای باز مونده رباتاکسی رو می بندن) برای جابجایی خودروها هم استفاده کنه.
اینکه این کار چه تفاوتی با کارکنان امداد خودروی فعلی ویمو داره، مشخص نیست. اما مقامات شهری مدام یه حرف رو تکرار می کردن. آلن وونگ، ناظر منطقه، گفت: «نیروهای امدادی ما نباید نقش امداد خودرو (AAA) رو بازی کنن.» این اظهارات به خوبی مشکلات وایمو با اورژانس و انتظارات مسئولین را منعکس می کند.
در نهایت، تعامل بین تکنولوژی های نوظهور و زیرساخت های خدمات شهری نیازمند بازنگری جدی است تا مسئولیت های شرکت های خصوصی و سازمان های دولتی به درستی تفکیک شود. عدم شفافیت در عملکرد تیم های پشتیبانی می تواند اعتماد عمومی را به آینده حمل ونقل هوشمند خدشه دار کند.
این مقاله در اصل در 5 فروردین 1405 در ساعت 9:30 صبح به وقت منطقه زمانی اقیانوس آرام منتشر شده است.
Who’s driving Waymo’s self-driving cars? Sometimes, the police.
