دوباره خوش اومدید به تک کرانچ موبیلیتی، مرکز اصلی شما برای اخبار و تحلیل های مربوط به آینده حمل ونقل. در هفته های اخیر، بازار تاکسی خودران اوبر و دیگر شرکت های پیشرو در این زمینه، تحولات چشمگیری داشته است.
اگه تا حالا متوجه نشدید، باید بگم که اوبر یهو همه جا حاضر شده، حداقل وقتی بحث خودروهای خودران و آینده تاکسی خودران اوبر در میونه. این شرکت واحد توسعه خودروهای خودران داخلی خودش، یعنی Uber ATG رو سال 1399 فروخت. اوبر تعدادی از پروژه های بلندپروازانه اش رو واگذار کرد هرچند سهام خودش رو در همه اون ها حفظ کرد تا بتونه روی کسب وکارهای اصلیش یعنی دلیوری و تاکسی اینترنتی تمرکز کنه.
اما اوبر هرگز خودروهای خودران رو کاملا کنار نگذاشت. این شرکت دو سال اخیر رو صرف بستن قراردادهای همکاری با ده ها شرکت فناوری خودروهای خودران در زمینه های دلیوری، پهپادها، کامیون رانی و توسعه روبوتاکسی ها کرده است. هدف نهایی اوبر، راه اندازی گسترده سرویس تاکسی خودران اوبر در مقیاس جهانی است. اوبر نگاهی جهانی هم داشته و قراردادهایی با شرکت های چینی برای راه اندازی روبوتاکسی در اروپا و خاورمیانه امضا کرده که به تازگی منجر به فعال شدن سرویس اوبر بدون راننده در ابوظبی و وی راید شده است. همچنین همکاری هایی با استارتاپ هایی مثل Wayve که در انگلیس مستقر هست، صورت گرفته است.
و حالا یه قرارداد دیگه هم با ریویان بسته شده. خلاصه ماجرا اینه که اوبر سرمایه گذاری اولیه 300 میلیون دلاری در ریویان انجام می ده و 10,000 روبوتاکسی تمام خودران R2 رو پیش از عرضه برنامه ریزی شده در سان فرانسیسکو و میامی در سال 1407 خریداری می کنه. این حرکت گام مهمی در مسیر توسعه ناوگان تاکسی خودران اوبر است. اوبر این گزینه رو هم داره که از سال 1409، تا 40,000 دستگاه دیگه هم بخره. این ناوگان به طور انحصاری در شبکه اوبر در دسترس خواهد بود.
من این جوری به این قرارداد نگاه می کنم: در حالی که کل قرارداد ممکنه به 1.25 میلیارد دلار برسه، هزینه اولیه اوبر نسبتا کمه. و نسبت ریسک بیشتر به سمت ریویان سنگینی می کنه. این همچنین تنها قراردادی هست که اوبر بسته و در اون، هم توسعه دهنده سیستم خودران و هم سازنده خودرو، خودِ شرکت هست.
ریویان هنوز تولید شاسی بلند R2 رو شروع نکرده و سیستم خودران طراحی شده برای روبوتاکسی ها رو هم آزمایش یا مستقر نکرده. برای اینکه چالش حتی بزرگ تر بشه، قراره این روبوتاکسی در کارخانه جورجیای ریویان ساخته بشه که هنوز در حال ساخته.
و این سازنده خودروهای برقی، همین حالا حداقل یه فداکاری به امید موفقیت در این راه انجام داده. ریویان گفته که دیگه انتظار نداره به هدف سودآوری خودش در سال 1406 برسه، چون داره هزینه های زیادی رو صرف تلاش های مربوط به بخش خودرانی می کنه.
در یک نظرسنجی اخیر، سوال شده بود: آیا ریسک ها برای ریویان در مسیر تولید تاکسی خودران اوبر و عرضه روبوتاکسی های R2 خیلی زیاد نیست؟
اخبار داخلی درباره تاکسی خودران اوبر و ریویان
در تصویر زیر نمایی از خودروهای هوشمند را مشاهده می کنید که نشان دهنده آینده روشن حمل ونقل شهری است.
این تصاویر به خوبی تلاش های شرکت های بزرگ برای یکپارچه سازی سیستم های خودران را به تصویر می کشند.
صحبت از اوبر شد، یک منبع آگاه اشاره کرد که این شرکت تاکسی اینترنتی احتمالا برای مدت طولانی در حال مذاکره با ریویان برای قرارداد روبوتاکسی بوده است. این قرارداد بلندمدت می تواند چشم انداز آینده تاکسی خودران اوبر را متحول کند. شخصی که مستقیما با هر دو شرکت آشنایی دارد به من گفت قراردادی مثل این یه شبه اتفاق نمی افته. وقتی جزئیات بیشتری پرسیدم، در جواب یه سؤال ازم پرسیدند: «به نظرت آرجِی کسی هست که افق استراتژیکش این قدر کوتاه باشه؟» دقیقا زدی تو هدف!
قراردادها!
سرمایه گذاری های کلان و توافق نامه های تجاری زیربنای اصلی پیشرفت در این صنعت محسوب می شوند.
نمودارها و اطلاعات مالی منتشر شده، خبر از رقابت سنگین میان تولیدکنندگان تراشه و خودروسازان می دهند.
مثل اوبر، انویدیا هم همه جا هست. یا حداقل می خواد که باشه. این شرکت سرمایه گذاری های متعددی چه تزریق مستقیم پول نقد و چه قراردادهای تراشه ای در شرکت های فناوری خودروهای خودران انجام داده و در حال همکاری برای تسریع توسعه پلتفرم هایی مانند تاکسی خودران اوبر است. و همچنین در حال بستن قراردادهای همکاری با خودروسازهاست همون طور که این هفته در کنفرانس GTC دیدیم تا بتونه پلتفرم توسعه خودروهای خودران خودش به نام Nvidia Drive Hyperion رو بفروشه.
جنسن هوانگ، مدیرعامل انویدیا، روی صحنه قراردادهایی چه جدید و چه گسترش یافته با بی وای دی، جیلی، هیوندای و نیسان برای پلتفرم توسعه خودروهای خودرانش اعلام کرد. جی ام، مرسدس بنز و تویوتا قبلا قراردادهایی رو با انویدیا برای استفاده از این پلتفرم امضا کرده بودند.
انویدیا سال هاست که با خودروسازها قرارداد می بنده، اما سرعت و تمرکز روی خودروهای خودران قابل توجهه.
هوانگ در سخنرانی اصلی خودش در GTC گفت: «لحظه ی چت جی پی تیِ خودروهای خودران فرا رسیده. ما الان می دونیم که می تونیم با موفقیت خودروها رو به صورت خودران برونیم.» این پیشرفت ها زمینه ساز گسترش سرویس هایی مانند تاکسی خودران اوبر خواهد بود. او همچنین اشاره کرد که این چهار خودروساز در مجموع سالانه 18 میلیون خودرو می سازند.
قراردادهای دیگه ای که نظرم رو جلب کرد…
ادونسد نویگیشن (Advanced Navigation)، یک استارتاپ استرالیایی که سیستم های ناوبری و خودران توسعه می ده، 110 میلیون دلار در دور سرمایه گذاری سری C به رهبری Airtree Ventures و با مشارکت استراتژیک Quadrant Private Equity و شرکت صندوق بازسازی ملی (NRFC) جذب کرد.
شرکت آرک بوت (Arc Boat Company)، استارتاپ قایق های برقی لس آنجلس، 50 میلیون دلار در دور سرمایه گذاری سری C از Eclipse، a16z، Menlo Ventures، Lowercarbon Capital، Necessary Ventures و Offline Ventures جذب کرد.
باس رایت (BusRight)، استارتاپ مسیریابی و فناوری اتوبوس مدرسه، بیش از 30 میلیون دلار در دور سرمایه گذاری به رهبری Volition Capital جذب کرد.
گزارش شده که جف بزوس در حال جمع آوری 100 میلیارد دلار برای یک صندوق جدید هست که روی خرید شرکت ها در بخش های صنعتی بزرگ مثل خودرو و هوافضا تمرکز می کنه. برنامه اینه که بعدا این شرکت ها رو با استفاده از مدل های هوش مصنوعی توسعه یافته توسط استارتاپ جدید بزوس به نام پروژه پرومتئوس مدرن کنن.
ریور (Rivr)، یک استارتاپ رباتیک خودران مستقر در زوریخ که به خاطر ربات دلیوری پله نوردش شناخته می شه، توسط آمازون خریداری شد. شرایط این قرارداد فاش نشده.
ترور میلتون، مؤسس استارتاپ کامیون های برقی نیکولا که حالا ورشکسته شده و توسط رئیس جمهور ترامپ عفو شد، در حال تلاش برای جمع آوری 1 میلیارد دلار برای هواپیماهای مجهز به هوش مصنوعی هست.
زنوبه انرژی (Zenobē Energy) شرکت ریولُو (Revolv)، یک استارتاپ شارژ ناوگان مستقر در سان فرانسیسکو رو با مبلغی نامشخص خریداری کرد.
مطالب خواندنی و نکات دیگه
چالش های فنی و امنیتی بخش جدایی ناپذیر از مسیر طولانی توسعه فناوری های خودران هستند.
تصویر فوق به خوبی محدودیت ها و نیاز به بازرسی های فنی دقیق در این صنعت را یادآوری می کند.
یک حمله سایبری به شرکت آمریکایی اینتاکسالوک (Intoxalock) که دستگاه های تست الکل خودرو می سازه، باعث شده راننده ها در سراسر ایالات متحده سرگردان بشن و نتونن خودروهاشون رو روشن کنن.
کودیاک (Kodiak) عملیات تجاری حمل ونقل خودران خودش رو به مسیر دالاس-ال پاسو گسترش داده. به گفته مایکل وایزینگر، مدیر ارشد عملیات این شرکت، این دومین مسیر اصلی شرکت و بخش کلیدی از نقشه راه گسترش شبکه شون هست.
سازمان ملی ایمنی ترافیک بزرگراه های آمریکا تحقیقات خودش رو درباره عملکرد نرم افزار رانندگی تمام خودکار تسلا (تحت نظارت) در شرایط دید کم ارتقا داد. این بررسی حالا به سطح «تحلیل مهندسی» رسیده که بالاترین سطح بازرسی هست و مرحله ای ضروری قبل از اینه که آژانس به شرکتی دستور فراخوان بده.
یک نکته دیگه…
در ادامه، تصویری از مدیرعامل ریویان را مشاهده می کنید که درباره مفاهیم نوین رباتیک سخن می گوید.
نگاه متفاوت به ساختار ربات ها می تواند کارایی خطوط تولید آینده را به کلی دگرگون سازد.
در نسخه هفته گذشته اشاره کردم که منتظر مصاحبه من با آرجِی اسکارینج، مؤسس و مدیرعامل ریویان باشید. ما موضوعات زیادی رو پوشش دادیم و به نظرم نظرات اون درباره رباتیک خیلی جالب بود. به طور خلاصه، اسکارینج فکر می کنه شرکت ها در مورد رباتیک صنعتی کاملا مسیر رو اشتباه می رن. استارتاپ جدید اون، مایند رباتیکس (Mind Robotics)، قراره کارها رو متفاوت انجام بده و بیشتر روی دست های رباتیک تمرکز کنه و از ساخت ربات هایی که می تونن پشتک بزنن دوری کنه.
همون طور که اسکارینج به من گفت: «فکر می کنم چیزی که در رباتیک صنعتی نادیده گرفته شده و این یکی از چیزهایی هست که ما واقعا به وضوح می بینیم، اینه که کار با دست ها انجام می شه. بنابراین دست ها خیلی خیلی مهم هستند. هر چیز دیگه ای، از دیدگاه سیستم رباتیک، برای اینه که دست ها رو به جای درست برسونه. بنابراین توانایی ربات ها برای انجام حرکات واقعا پیچیده، مثل مثلا پشتک زدن، در واقع فقط به این معنیه که ربات برای بخش بزرگی از وظایف، پیچیدگی های غیرضروری زیادی داره.»
تمامی این تحولات، از قراردادهای اوبر در خاورمیانه گرفته تا دیدگاه های ساختارشکنانه در حوزه رباتیک، نشان دهنده شتاب گرفتن حرکت به سمت دنیایی است که در آن ماشین ها بخش بزرگی از مسئولیت جابجایی و تولید را بر عهده می گیرند. رقابت میان شرکت های تکنولوژی و خودروسازان سنتی اکنون وارد مرحله جدیدی شده که برنده آن، شرکتی است که بتواند ایمنی را با نوآوری و مقیاس پذیری پیوند بزند.
