ایلان ماسک زمان جدید آزمایش موشک استارشیپ را اواسط اسفند اعلام کرد؛ این نسخه جدید با هدف پرتاب ماهواره های سنگین تر و آماده سازی برای ماموریت های ماه و مریخ طراحی شده است.
اولین تستِ عقب افتاده ی موشکِ ارتقا یافته ی استارشیپِ اسپیس ایکس، طبق پستی که ایلان ماسک در شبکه ی اجتماعی ایکس گذاشته، حالا برای اواسط اسفند ماه برنامه ریزی شده. این رویداد مهم، یعنی آزمایش موشک استارشیپ، توجه بسیاری را به خود جلب کرده است.
این نسخه ی سوم استارشیپ یا همون V3، بزرگ تر و قدرتمندتره. نکته ی مهم اینجاست که این شرکت قصد داره از استارشیپ V3 برای پرتاب نسل بعدی ماهواره های استارلینک استفاده کنه؛ ماهواره هایی که سرعت دیتای بیشتری دارن اما وزن شون سنگین تره و ابعادشون هم بزرگ تره. همچنین این اولین نسخه ی موشکه که قراره در مدار زمین به بقیه ی استارشیپ ها متصل بشه (داک کنه)؛ قابلیتی که این شرکت برای رسیدن به ماه یا مریخ بهش نیاز مبرم داره. موفقیت در آزمایش موشک استارشیپ برای تحقق این اهداف حیاتی است.
همه ی این ها در حالی اتفاق می افتد که اسپیس ایکس داره با سرعت به سمت عرضه ی اولیه ی سهامش در اواخر امسال حرکت می کنه و از طرف دیگه، از سمت دولت ترامپ تحت فشاره تا قبل از پایان دوره ی دوم ریاست جمهوری اش، فضانوردان آمریکایی رو به سطح ماه برگردونه. استارشیپ که قدرتمندترین موشک ساخته شده تا به امروزه، در حال حاضر بخش کلیدی ماموریت ناسا برای رسیدن به این هدفه.
چالش های اخیر در آزمایش موشک استارشیپ
اسپیس ایکس داشت برای پرتاب استارشیپ V3 در اواخر سال 1404 آماده می شد، اما در آبان ماه، مرحله ی بوستر (پیشران) موقع تست دچار انفجار شد و یک سمت کامل این موشک فولادی از بین رفت. این رویداد، برنامه ی آزمایش موشک استارشیپ را با تاخیر مواجه ساخت. شرکت اعلام کرد که موقع انفجار در حال انجام «تست فشار سیستم گاز» بوده، اما هنوز جزئیات دقیق تری درباره ی اینکه واقعا چه اتفاقی افتاده، ارائه نداده.
این شرکت امیدوار بوده که از نسخه ی دوم استارشیپ که تجربه ی پرفراز و نشیبی بود، عبور کنه. هر آزمایش موشک استارشیپ درسی جدید به همراه داشت. آن ها توانسته بودند با استارشیپ V2 با موفقیت به مدار برسند، ماکت های نسل جدید ماهواره های استارلینک را مستقر کنند و چندین مرحله از بوسترها را بعد از بازگشت به سکوی پرتاب، بازیابی کنند.
اما استارشیپ V2 هم با چندین انفجار و عقب گرد مواجه شد. بعضی از این ها نتیجه ی روش توسعه ی اسپیس ایکس بود که یعنی وسایل نقلیه ی آزمایشی را تا مرز توانایی شان (یا حتی فراتر از آن) تحت فشار می گذارند و بعد بر اساس چیزهایی که یاد گرفتند، نسخه را اصلاح می کنند. این رویکرد در هر آزمایش موشک استارشیپ مشهود است. بقیه ی موارد غیرمنتظره تر بود، مثل وقتی که یکی از فضاپیماهای استارشیپ که بالای بوستر قرار داشت، خرداد ماه گذشته طی تست های زمینی تبدیل به یک گلوله آتش بزرگ شد.
رقابت با آزمایش موشک استارشیپ
اسپیس ایکس در دهه ی گذشته توانسته بازار جهانی پرتاب ها را در دست بگیرد و برای حفظ این تسلط، به استارشیپ تکیه کرده است. اما رقبا هم دارند کم کم خودشان را نشان می دهند. شرکت فضایی بلو اوریجینِ جف بزوس، اولین موشک غول پیکر خودش یعنی «نیو گلن» را برای اولین بار در دی ماه 1403 و دوباره در آبان ماه 1404 پرتاب کرد. این شرکت در دومین پروازش، اولین محموله ی تجاری خود را برای ناسا فرستاد و همچنین اولین فرود بوسترش را با موفقیت انجام داد.
بلو اوریجین برای سومین پرتاب نیو گلن در اواخر بهمن ماه برنامه ریزی کرده و امیدوار است که مدتی بعد از آن، ماه نشین خودش را به ماه بفرستد. با اینکه نیو گلن از استارشیپ کوچیک تر است، اما بلو اوریجین اواخر سال گذشته فاش کرد که در حال توسعه ی نسخه ی بزرگ تری از این فضاپیماست که مستقیما با آزمایش موشک استارشیپ و موشک فوق سنگین اسپیس ایکس رقابت می کند. آینده ی آزمایش موشک استارشیپ بی شک شاهد رقابت های جذاب تری خواهد بود.
تلاش های مستمر برای بهینه سازی موشک های غول پیکر و رقابت فزاینده میان قطب های فضایی، نویدبخش پیشرفت های شگرف در صنعت هوافضا است. رسیدن به ثبات در پرتاب ها و بازیابی موفق بوسترها، کلید اصلی دسترسی ارزان و سریع به اعماق منظومه شمسی خواهد بود.
SpaceX eyes mid-March for first test of upgraded Starship rocket
