جک کونته، مدیرعامل پاتریون، با انتقاد از رویکرد شرکت های هوش مصنوعی در استفاده رایگان از داده ها، بر ضرورت رعایت حقوق سازندگان محتوا و پرداخت دستمزد عادلانه به هنرمندان در عصر تحولات دیجیتال تاکید دارد.
او همین هفته در کنفرانس SXSW در آستین به حضار گفت: «من یه شرکت تکنولوژی لعنتی رو اداره می کنم.» با این حال، مؤسس این پلتفرم تولیدکنندگان محتوا هم محدودیت هایی برای خودش داره و به حقوق سازندگان محتوا باور دارد. کونته فکر نمی کنه شرکت های هوش مصنوعی باید اجازه داشته باشن بدون پرداخت دستمزد، مدل هاشون رو با آثار تولیدکنندگان آموزش بدن؛ او تصمیم اون ها برای «استفاده منصفانه» نامیدنِ این کار رو یه استدلال «پوچ و الکی» می دونه.
سخنرانی کونته در SXSW، هوش مصنوعی رو به عنوان مرحله دیگه ای از چرخه مداوم تحولاتی معرفی کرد که تولیدکنندگان محتوا در عصر اینترنت بارها باهاش روبرو شدن. مثل گذار از خرید موسیقی در آی تونز به استریمینگ، یا تغییر فرمت ویدیوها به حالت عمودی که تیک تاک ترویج داد، هوش مصنوعی هم احتمالا خیلی از مدل هایی رو که افراد خلاق سال ها برای ساختنش زحمت کشیدن، از بین می بره. با این حال، او معتقده که اون ها باز هم شکوفا می شن.
تاثیر هوش مصنوعی بر حقوق سازندگان محتوا
کونته که پاتریون رو برای حل مشکلی که خودش به عنوان یه موزیسین باهاش روبرو بود (یعنی ترغیب مردم به پرداخت پول به تولیدکنندگان برای کارشون) راه اندازی کرده، گفت: «من به عنوان یک هنرمند یه چیز خیلی مهم یاد گرفتم، اونم اینه که تغییر به معنی مرگ نیست. می تونی دوباره بلند شی و دوباره با قدرت ادامه بدی.» این دیدگاه اهمیت رعایت حقوق سازندگان محتوا را در دوران تحول دیجیتال نشان می دهد.
به همین ترتیب، او معتقد نیست که شرکت های هوش مصنوعی باید اجازه داشته باشن بدون نوعی پرداخت دستمزد، محتوای تولیدکنندگان رو برای آموزش مدل هاشون جمع آوری کنن. این موضوع یکی از دغدغه های اصلی در بحث حقوق سازندگان محتوا است.
کونته در حالی که از روی متن چاپ شده سخنرانیش، یا بهتر بگیم، مانیفستش می خوند، گفت: «شرکت های هوش مصنوعی ادعای استفاده منصفانه دارن، اما این استدلال الکیه. چرنده چون در حالی که ادعا می کنن استفاده از آثار تولیدکنندگان به عنوان داده های آموزشی منصفانه ست، قراردادهای چند میلیون دلاری با صاحبان حق انتشار و ناشرانی مثل دیزنی، کوند نست، واکس و وارنر موزیک می بندن.» این رفتار، پرسش هایی جدی درباره صداقت در مورد حقوق سازندگان محتوا مطرح می کند.
او خاطرنشان کرد که اگه استدلال شرکت های هوش مصنوعی درباره استفاده منصفانه، قانونی و درست بود، دیگه به این صاحبان بزرگ حق انتشار پولی پرداخت نمی کردن. این دوگانگی در رفتار، به وضوح نادیده گرفتن استانداردهای یکسان برای حقوق سازندگان محتوا را نشان می دهد.
او با یک سوال کنایه آمیز پرسید: «اگه استفاده از اون ها قانونیه، پس چرا پول می دین؟ چرا به اون ها پول می دین ولی به تولیدکنندگان به میلیون ها تصویرگر و نوازنده و نویسنده ای که آثارشون توسط این مدل ها بلعیده شده تا صدها میلیارد دلار ارزش برای این شرکت ها ایجاد بشه چیزی نمی دین؟» این سوال جوهر اصلی بحث پیرامون حقوق سازندگان محتوا است.
چرا شرکت های هوش مصنوعی باید حقوق سازندگان محتوا را پرداخت کنند؟
با خوندنِ بین خطوط، واضحه که کونته دوست داره برای جامعه تولیدکنندگان پاتریون هم از این مبالغ سهمی بگیره. او داره از مقیاس پاتریون به عنوان یه جامعه متشکل از صدها هزار تولیدکننده محتوا استفاده می کنه تا این استدلال رو پیش ببره. در این مسیر، توجه به استراتژی جذب و حفظ مخاطب به عنوان یکی از ارکان موفقیت در دنیای دیجیتال، به تقویت موضع جمعی برای تامین حقوق سازندگان محتوا کمک می کند.
مؤسس پاتریون همچنین شفاف سازی کرد که تصمیمش برای نقد رفتار شرکت های هوش مصنوعی به این دلیل نیست که ضد هوش مصنوعی یا ضد تکنولوژی یا حتی ضد تغییره.
کونته گفت: «من اجتناب ناپذیریِ تغییر رو می پذیرم و برای پیدا کردن مسیر بعدی م در دل این آشفتگی، احساس توانایی می کنم. بخشی از این چالش حتی برام هیجان انگیزه. با این حال، شرکت های هوش مصنوعی باید بابت کارهامون به تولیدکنندگان دستمزد بدن، نه به خاطر اینکه این تکنولوژی بده بلکه چون خیلی از بخش هاش خوبه یا به زودی خوب می شه و قراره آینده ما باشه. وقتی برای آینده بشریت برنامه ریزی می کنیم، باید برای هنرمندان جامعه هم برنامه ریزی کنیم، نه فقط به خاطر خودشون، بلکه به خاطر همه ما. جوامعی که برای خلاقیت ارزش قائل می شن و براش پاداش تعیین می کنن، وضعیت بهتری دارن.»
این سخنرانی با لحنی امیدوارانه به پایان رسید و کونته ابراز اطمینان کرد که انسان ها تا مدت های طولانی، صرف نظر از هر پیشرفتی که هوش مصنوعی در این زمینه داشته باشه، به خلق آثار و لذت بردن از کارهای بقیه انسان ها ادامه می دن.
کونته با اشاره به توانایی مدل های زبانی بزرگ (LLMها) در پیش بینی خروجی های مناسب، گفت: «هنرمندان بزرگ چیزی رو که از قبل وجود داره، فقط بازپخش نمی کنن. اون ها روی شانه غول ها می ایستن. اون ها فرهنگ رو به جلو می برن.»
در نهایت، دفاع از ارزش کارهای خلاقانه نباید در هیاهوی پیشرفت های فنی گم شود. تعادل میان نوآوری های هوش مصنوعی و پاداش عادلانه به هنرمندان، ضامن بقای فرهنگ و هنر در جوامع مدرن است و این مسیر نیازمند بازنگری جدی در قوانین و رویکردهای غول های فناوری خواهد بود تا عدالت برای تمامی فعالان این حوزه برقرار شود.
Patreon CEO calls AI companies’ fair use argument ‘bogus,’ says creators should be paid
