وضع مالیات مراکز داده برای مشاغل به عنوان راهکاری برای حمایت از کارگران در دوران گذار اقتصادی ناشی از جایگزینی احتمالی مشاغل توسط هوش مصنوعی و مراکز داده مطرح شده است.
نشونه هایی که نشون می ده هوش مصنوعی و از دست دادن شغل ممکنه به واقعیتی گسترده تبدیل بشه، همین الان هم دارن روی هم انباشته می شن: آگهی های استخدام برای سطح مبتدی در آمریکا از سال 1401 تا حالا 35٪ کمتر شده، تعدیل نیروهای دسته جمعی توی شرکت های بزرگ فناوری اتفاق افتاده و حتی خودِ رهبران هوش مصنوعی هم دارن درباره اتفاقاتی که در راهه هشدار می دن. این چالش ها، بحث هایی را پیرامون ضرورت مالیات مراکز داده برای مشاغل و تاثیر آن بر بازار کار به وجود آورده است.
روز چهارشنبه در حاشیه نشست هوش مصنوعی اکسیوس در واشینگتن، سناتور مارک وارنر (دموکرات – ویرجینیا) گفت که یکی از سرمایه گذاران خطرپذیر اخیرا بهش گفته که داره ارزش سرمایه گذاری های نرم افزاریش رو به صفر می رسونه، چون مدل «کلود» شرکت آنتروپیک خیلی پیشرفت کرده. همچنین یه شرکت حقوقی بزرگ بهش گفته که دیگه کارآموز سال اول استخدام نمی کنه چون هوش مصنوعی حالا می تونه خیلی از کارهایی رو که قبلا به وکلای تازه کار سپرده می شد، انجام بده.
وارنر می گه ترس از دست دادن شغل به خاطر هوش مصنوعی کاملا «محسوسه»، هرچند داده های یکی از شرکت های هوش مصنوعی نشون می ده که این فناوری هنوز شروع به گرفتن شغل ها نکرده. با بیشتر شدن این ترس ها، بحث داره به سمت یه چالش دیگه می ره: اینکه کی باید هزینه اش رو بپردازه؟
بررسی مالیات مراکز داده برای مشاغل و تاثیر آن
وارنر یه پیشنهاد داره: از دیتاسنترهایی (مراکز داده) که باعث رونق هوش مصنوعی شدن، مالیات مراکز داده برای مشاغل را اعمال کنیم و از اون درآمد برای کمک به کارگرا در طول این دوران گذار استفاده کنیم. اون هنوز لایحه ای ارائه نداده، اما با بیشتر شدن خشم عمومی نسبت به هوش مصنوعی و دیتاسنترها، این ایده داره فوریت پیدا می کنه.
در سراسر ایالات متحده، مخالفت هایی با دیتاسنترها شکل گرفته؛ از جمله لایحه ای که روز چهارشنبه توسط سناتور برنی سندرز و نماینده الکساندریا اوکاسیو-کورتز ارائه شد و خواستار توقف موقت ساخت دیتاسنترها شد. بیشترین نگرانی ها مربوط به سر و صدا، آلودگی و افزایش هزینه های برقه. اما زیر لایه ی این نگرانی ها، یه جور نارضایتی عمیق هم وجود داره؛ مقاومتی در برابر تحمل عوارض احتمالی داشتنِ یه دیتاسنتر در همسایگی خودتون که انرژیِ فناوری ای رو تامین می کنه که بعضی ها می ترسن جایگزین نیروی کار بشه. این وضعیت، لزوم بررسی جدی تر موضوع مالیات مراکز داده برای مشاغل را بیش از پیش آشکار می سازد.
وارنر قصد نداره از لایحه همکاراش حمایت کنه. اون روی صحنه این مراسم گفت: «توقف موقت دیتاسنترها فقط به این معنیه که چین قراره سریع تر حرکت کنه و این عرصه ایه که ما نباید توش بازنده باشیم.»
اون اضافه کرد که وقتی بحث هوش مصنوعی و دیتاسنترها وسط باشه، دیگه نمی شه آبِ رفته رو به جوی برگردوند. در حالی که وارنر به الزامات سخت گیرانه ای برای اطمینان از اینکه دیتاسنترها هزینه های آب و برقشون رو به دوش ساکنان نندازن اعتقاد داره، به تک کرانچ گفت که فکر می کنه راه دیگه ای هم برای جوامع وجود داره تا «حق خودشون رو بگیرن»؛ طوری که به ترس های ریشه ای از دست دادن شغل هم رسیدگی بشه.
چرا مالیات مراکز داده برای مشاغل اهمیت دارد؟
وارنر به تک کرانچ گفت: «مدت هاست فکر می کنم صنعت وظیفه داره به حل این مشکل و پرداخت هزینه هاش کمک کنه، اما یکی از سوالاتی که می پرسیدم این بود که کی باید پول رو بده؟ آیا این وظیفه سازنده های تراشه است، مثلا جنسن هوانگ (مدیرعامل انویدیا)؟ یا شرکت های مدل های زبانی بزرگ؟ یا شرکت هایی مثل گلدمن ساکس که از هوش مصنوعی برای کم کردن تعداد وکلای سال اولشان استفاده می کنند؟ در این میان، بحث مالیات مراکز داده برای مشاغل مطرح می شود که می تواند راهکاری مؤثر باشد.»
در نهایت، اون گفت که فکر می کنه «راحت ترین جا برای گرفتن حق مردم، احتمالا دیتاسنترها باشن.»
این کار می تونه به این شکل باشه که درآمد حاصل از مالیات مراکز داده برای مشاغل صرف آموزش پرستارهای جدید یا تامین مالی برنامه های ارتقای مهارت در زمینه هوش مصنوعی بشه؛ به شرطی که «سود ملموسی برای جوامع» داشته باشه تا بتونن از این گذار اقتصادی که شرکت های هوش مصنوعی بهشون تحمیل کردن، عبور کنن.
وارنر این رو راهی برای ایجاد تعادل بین نیاز به ساخت دیتاسنترها و تعهد به جوامعی می بینه که دارن هزینه هاشون رو تحمل می کنن و معتقد است که مالیات مراکز داده برای مشاغل می تواند این تعادل را برقرار سازد.
این ایده بدون سابقه هم نیست. وارنر به شهرستان هنریکو در ویرجینیا اشاره کرد که از درآمد مالیاتی یه دیتاسنتر محلی برای راه اندازی یه پروژه جدید مسکن ارزان قیمت استفاده کرد.
اون می گه پیدا کردن راهی برای پیوند دادن دیتاسنترها به یه مزیت ملموس برای جامعه ضروریه، چون در غیر این صورت «مردم با چنگ و دندون به مقابله برمی خیزن.»
حال و هوای عمومی نشون می ده که ممکنه حرفش درست باشه. طبق نظرسنجی اخیر ان بی سی نیوز، هوش مصنوعی محبوبیت کمتری نسبت به اداره مهاجرت و گمرک (ICE) داره؛ به طوری که 46٪ از رای دهندگان ثبت نام شده نگاه منفی به هوش مصنوعی دارن، در حالی که فقط 26٪ نگاهشون مثبته. در ویرجینیا، این موضوع در قالب پیشنهادی برای لغو معافیت های مالیاتی ایالتی برای ساخت دیتاسنترها و تاثیر آن بر مالیات مراکز داده برای مشاغل در حال پیگیریه؛ معافیت هایی که سالانه نزدیک به 2 میلیارد دلار درآمد مالیاتی از دست رفته برای ایالت و مناطق محلی در یکی از بزرگترین بازارهای دیتاسنتر جهان به همراه داره. وارنر می گه بقیه ایالت ها هم ممکنه همین راه رو پیش بگیرن.
اون گفت هوش مصنوعی و دیتاسنترها رو «می شه به راحتی بد جلوه داد.»
ایجاد تعادل میان پیشرفت های فناوری و حمایت از جوامع محلی، چالشی است که سیاست مداران باید با دقت آن را مدیریت کنند. پیوند دادن مستقیم درآمدهای حاصل از زیرساخت های فناوری به رفاه عمومی و آموزش، می تواند مسیر هموارتری برای پذیرش تکنولوژی های نوین در سطح جامعه فراهم سازد.
A ‘pound of flesh’ from data centers: one senator’s answer to AI job losses
