آنتونیو گراسیاس با معرفی مفهوم «پروانتروپیک»، ویژگی های استارتاپ های تاب آور را در دنیای پر از نوسان امروز تبیین می کند. این شرکت ها به جای هراس از هرج ومرج، با بهره گیری از تکنولوژی های نوین و استراتژی های احتمالات محور، از تغییرات گسترده بازار و پیشرفت های هوش مصنوعی برای رشد و ایجاد ارزش در آینده استفاده می کنند.
توی این انقلاب هوش مصنوعی، یه اصطلاح کلیدی جدید وجود داره که باید باهاش آشنا بشین؛ حداقل این چیزیه که آنتونیو گراسیاس، بنیان گذار Valor Equity Partners میگه، به خصوص وقتی صحبت از استارتاپ های تاب آور هست.
اون موقعی که داشت توی اجلاس Upfront امسال در لس آنجلس صحبت می کرد، درباره اصطلاحی که خودش ابداع کرده حرف زد: «پروانتروپیک» (proentropic). این کلمه توصیف کننده استارتاپ های تاب آور هست که جوری طراحی شدن که توی هرج ومرج و دگرگونی ها رشد کنن. این مدل آشفتگی ها شامل نوسانات فزاینده آب وهوا، ژئوپلیتیک و البته تکنولوژی میشه.
پروانتروپیک: ویژگی های استارتاپ های تاب آور
ریشه این اصطلاح توی فیزیکه، جایی که آنتروپی معیاری برای سنجش میزان بی نظمی یا عدم قطعیت توی یک سیستمه. قانون دوم ترمودینامیک میگه که بی نظمی توی یک سیستم با گذشت زمان بیشتر میشه و نمیشه جلوشو گرفت؛ درست مثل زندگی واقعی، این برای یک سیستم طبیعیه که همیشه به سمت بی نظمیِ بیشتر حرکت کنه.
گراسیاس اعتراف کرد که ممکنه درک این اصطلاح کمی سخت باشه و گفت که از سال 1391-1392 (2013) به این موضوع فکر می کرده؛ یعنی زمانی که فکر می کرد ترکیب جهانی زدایی و تغییرات تکنولوژیک باعث میشه «تمام ساختارهای قدرت» در سطح جهانی تغییر کنه.
اون گفت که دنیا حداقل از اواخر قرن گذشته به سمت هرج ومرج متمایل شده، چون «جمعیت انسان ها بیشتر شده و تکنولوژی ها تغییر کردن.»
اون با مثال زدن از شرکت SpaceX که توی پورتفوی خودش هست، گفت: «ما دنبال استارتاپ های تاب آور هستیم که توی پیش بینی وضعیت آینده و پیدا کردن مسیر درست، واقعا مهارت دارن.»
«موضوع فقط این نیست که استارتاپ های تاب آور امروز توی بازاری هستن که فکر می کنن جواب میده، بلکه اونا توی استراتژی و بینِ افرادشون، یه طرز فکر احتمالات محور نسبت به دنیا دارن»؛ یعنی هر چیزی ممکنه در هر لحظه تغییر کنه.
اون اضافه کرد که این مدل تفکر که در استارتاپ های تاب آور دیده می شود، «واقعا اتفاقاتی که ممکنه در حالت های خاص و حدی بیفته رو در نظر می گیره و در واقع ازشون سود می بره.»
توی بخش دیگه ای از گفتگو، اون درباره استراتژیِ اطمینان و باورِ شرکتش صحبت کرد و دوباره به وضعیت کلان دنیا اشاره کرد: «ما الان داریم وارد دوره ای از اقتصاد میشیم که اگه واقعا می خواین دنیای بهتری بسازین، باید شجاعت اخلاقی داشته باشین.»
اون با مثال زدن از تسلا و با اشاره به اینکه رشد پرشتاب ذخیره انرژی تسلا به یکی از ارکان مهم آینده تبدیل شده، درباره نقطه تلاقی آب وهوا، انرژی و سخت افزار صحبت کرد. اون گفت: «اگه بدونین چطور نرم افزار و سخت افزار رو با هم ادغام کنین، می تونین بدون نیاز به پردازش خیلی زیاد، چیزهای فوق العاده ای بسازین.» گراسیاس همچنین درباره چیزی که فکر می کنه آینده ی این لحظه از زمان خواهد بود، حرف زد.
فرصت های پیش روی استارتاپ های تاب آور در عصر هوش مصنوعی
اون لیست کرد که: «روایت غالب اینه که هوش مصنوعی قراره وحشتناک باشه؛ از دست دادن شغل ها، ناآرامی های اجتماعی و… اما من فکر می کنم این درست نیست. من قراره توی 5 تا 10 سال آینده سخت تلاش کنم تا ثابت کنم این حرف درست نیست.» در عوض، اون فکر می کنه که فرصت ها بیشتر از همیشه هستن.
مثلا اون فکر می کنه که با کارآمدتر شدن ابزارهای کم کد (low-code) و بدون کد (no-code)، آدم های بیشتری می تونن شرکت خودشون رو راه بندازن و در نتیجه سطح بی سابقه ای از بهره وری رو آزاد کنن. این فرصتی عالی برای استارتاپ های تاب آور است. اون ادامه داد: «کسی چه می دونه اونا چی قراره بسازن.»
«این ما هستیم که تصمیم می گیریم آینده مون یه آرمان شهر باشه یا یه ویران شهر.»
در نهایت، موفقیت در عصر جدید نیازمند شجاعت اخلاقی و توانایی انطباق با بی نظمی های جهانی است. آنچه آینده را می سازد، نه صرفا ابزارهای تکنولوژیک، بلکه نحوه برخورد هوشمندانه با فرصت های برآمده از دل تغییرات است تا بتوان از پتانسیل های بی پایان هوش مصنوعی و اتوماسیون برای ساختن جهانی بهتر بهره برد.
Antonio Gracias says he’s longing for ‘proentropic’ startups those that are built to survive chaos
