درست چند لحظه پیش از اینکه قاضی پرونده ورشکستگی بخواد فروش بخش لایدار (lidar) شرکت لومینار (Luminar) رو تایید کنه، یک خریدار ناشناس پیشنهادی داد که ظاهرا پیشنهاد قبلی 33 میلیون دلاری رو کاملا از دور خارج کرد. این رخداد جدید، ابعاد پیچیده دیگری به پرونده ورشکستگی لومینار افزود.
این پیشنهاد که درست قبل از جلسه دادگاه روز سه شنبه مطرح شد، باعث شد یک سری جلسات فوری و پشت سرهم بین تیم مدیریت باقی مونده لومینار، وکلای شرکت، «کمیته ویژه معاملات» که برای مدیریت ورشکستگی تشکیل شده بود و در نهایت کل هیئت مدیره شرکت برگزار بشه.
با اینکه پیشنهاد جدید «به طور قابل توجهی بالاتر» بود، اما به گفته وکیل لومینار، یک سری «نواقص» در این پیشنهاد وجود داشت. در نهایت، شرکت تصمیم گرفت روی همون پیشنهاد 33 میلیون دلاری که روز دوشنبه در مزایده از طرف شرکت «میکروویژن» (MicroVision) دریافت کرده بود، بمونه.
هویت کسی که این پیشنهاد غیرمنتظره رو داده بود فاش نشد، اما وکیل لومینار گفت که این خریدار یک «شخص داخلی» بوده؛ یعنی احتمالا این پیشنهاد از طرف مؤسس شرکت، یعنی آستین راسل (Austin Russell)، بوده.
راسل قبلا هم اواخر سال گذشته، قبل از اینکه شرکت وارد مسیر ورشکستگی بشه (و بعد از اینکه ناگهانی از مدیرعاملی استعفا داد)، سعی کرده بود شرکت رو بخره. نمایندگان شرکت جدیدش، یعنی Russell AI Labs، قبلا به تک کرانچ گفته بودن که او علاقه منده در طول فرآیند ورشکستگی برای بخش لایدار پیشنهاد بده. (همون نمایندگان روز چهارشنبه به درخواست برای توضیح بیشتر پاسخی ندادن.)
در نهایت جلسه دادگاه پیش رفت و فروش به میکروویژن تایید شد. همچنین فروش بخش نیمه رسانای لومینار به شرکتی به نام Quantum Computing Inc هم به تایید رسید.
این معاملات احتمالا در هفته های آینده نهایی می شن و بعد از اون، شرکت لومینار دیگه وجود نخواهد داشت؛ موضوعی که پایانی هست بر یکی از جنجالی ترین تامین کننده های دوران نوظهور خودروهای خودران و تکنولوژی هایی نظیر دستیار هوشمند ویمو و نقطه عطفی در تاریخ ورشکستگی لومینار محسوب می شود.
میکروویژن پس از ورشکستگی لومینار؛ استراتژی ها
طبق گفته گلن دی وس (Glen DeVos)، مدیرعامل میکروویژن، هدف راسل برای استفاده از لایدار جهت کمک به خودران شدن ماشین ها، در شرکت میکروویژن ادامه پیدا می کنه. این حرکت پس از فرآیند ورشکستگی لومینار و به عنوان بخشی از فروش دارایی ها صورت می گیرد. میکروویژن تکنولوژی لایدار لومینار و کارکنان باقی مونده ش رو به دست میاره. دی وس همچنین ابراز امیدواری کرد که بعضی از استعدادهایی که قبل از ورشکستگی تعدیل شده بودن هم به این تیم ملحق بشن.
برای دی وس، تکنولوژی لایدار لومینار همون قطعه گمشده ای بود که در سبد محصولات شرکتش جای خالی ش حس می شد. این شرکت که مرکزش در ردموند واشنگتنه، به اندازه لیدرهای بخش لایدار مثل Aeva، Innoviz، Hesai یا Ouster شناخته شده نیست؛ که بخشی از اون به خاطر نداشتن قابلیت سنجش از راه دور بود که برای صنعت خودرو خیلی حیاتیه.
دی وس در مصاحبه ای با تک کرانچ گفت که میکروویژن یک تیم نرم افزاری «بسیار قوی» و به همون اندازه یک تیم لایدار کوتاه برد قدرتمند داره. اما دی وس که سابقه طولانی در شرکت های تامین کننده قطعات خودرو مثل Delphi و Aptiv داشته و از سال گذشته مدیرعامل میکروویژن شده، می خواد فعالیت های شرکت رو فراتر از بازارهای فعلی یعنی مصارف صنعتی، امنیتی و دفاعی گسترش بده.
دی وس گفت: «وقتی به تیم مهندسی لومینار و کارهایی که انجام دادن نگاه کردیم، با خودمون گفتیم که این از نظر توانایی مهندسی، یک مکمل عالیه. این رویکرد پس از ورشکستگی لومینار، برای برنده شدن در رقابت های صنعت خودرو خیلی حیاتیه.»
دی وس گفت که امیدواریم میکروویژن بتونه تعهدات تجاری فعلی لومینار با خودروسازها رو (حتی اون هایی که وضعیت خوبی ندارن، مثل قرارداد با ولوو) بگیره و از اون ها به عنوان سکوی پرتابی به صنعت خودرو استفاده کنه؛ این یک گام مهم پس از ورشکستگی لومینار است که می تونه منبع جدید و بزرگی از درآمد پتانسیل برای شرکتش باشه.
او گفت: «من سال های زیادی در صنعت خودرو بودم. تجربه شرایطی رو دارم که در اون روابط قراردادی از مسیر خارج شده بودن و من واقعا تلاش کردم تا اون ها رو دوباره سر پا کنم. ما قراره به تک تک اون قراردادها نگاه کنیم و فرض رو بر این نمی ذاریم که هیچ کدومشون غیرقابل نجات هستن. آدم هیچ وقت دوست نداره کار به اونجا بکشه، اما می دونید، راه هایی برای کنار هم چیدن دوباره اون قطعات وجود داره.»
پیامدهای ورشکستگی لومینار؛ پیشنهاددهندگان ناشناس
با اینکه تاییدیه فروش نهایی شده، اما پیشنهاد روز سه شنبه اولین باری نبود که دی وس و میکروویژن خودشون رو در مقابل یک پیشنهاددهنده مرموز می دیدن.
در طول جلسه دادگاه، وکلای لومینار و ریچ مورگنر، مدیر ارشد در شرکت Jeffries (که به فرآیند فروش کمک می کرد)، فاش کردن که یک طرف ناشناس دیگه از همون 22 دی ماه (12 ژانویه) در حال آماده کردن یک پیشنهاد بوده.
مورگنر گفت که اون پیشنهاد از همون اول مشکل دار بود. اولش، تامین مالی اون طرف از یک «شرکت ملی چینی» می اومد. وقتی لومینار در مورد تاییدیه های نظارتی ابراز نگرانی کرد، مورگنر گفت که پیشنهاددهنده منابع مالی خودش رو با سه منبع غیرچینی جایگزین کرد.
او گفت: «یکی شون سرمایه خانوادگی بود که در نهایت تونستیم تاییدش کنیم. دومی یک SPV (نهاد با هدف خاص) در جزایر کیمن بود که صورت حساب کارگزاری ش یک عدد رُند از موجودی رو نشون می داد. و بعد هم یک “دفتر مدیریت ثروت خانوادگی” اروپایی داشتیم که بخشی از کنسرسیوم تامین مالی بود.»
با اینکه وکلا و بانکدارها تونستن تایید کنن که «سرمایه خانوادگی» قابل اعتماده، اما مورگنر گفت که اون عدد رُند و بزرگ در SPV جزایر کیمن مشکوک به نظر می رسید.
او گفت: «نگرانی اینجا بود که همون طور که پول وارد شده بود، می تونست خارج بشه. این طوری نبود که یک صورت حساب بلندمدت کارگزاری رو ببینیم که بشه فراز و فرودهای اوراق بهادار مختلف رو در اون مشاهده کرد.» این مسائل بر پیچیدگی های فرآیند ورشکستگی لومینار می افزود. مدرکی برای اثبات موجودی از طرف منبع اروپایی هم هیچ وقت ارائه نشد.
وکلای لومینار هیچ وقت هویت اون پیشنهاددهنده رو فاش نکردن و نگفتن که آیا همون طرفی بوده که با پیشنهادش جلسه روز سه شنبه رو به هم ریخت یا نه، اما این اتفاقات نشان از ابهامات پیرامون ورشکستگی لومینار دارد.
تحولات اخیر در پرونده لومینار نشان دهنده چالش های عمیق مالی در صنعت لایدار است که حتی برندهای پیشرو را به مرز فروپاشی می کشاند. با واگذاری دارایی ها به میکروویژن، اکنون باید منتظر ماند و دید که آیا این ادغام می تواند جانی دوباره به تکنولوژی های توسعه یافته توسط لومینار ببخشد یا خیر.
