بررسی تخصصی گرامرلی بدون کارشناس نشان می دهد که قابلیت جدید Expert Review در این پلتفرم با شبیه سازی سبک نوشتاری نویسندگان مشهور، سعی در بهبود متون دارد، اما عدم حضور واقعی متخصصان، چالش های اخلاقی و اعتباری جدی را ایجاد کرده است.
بررسی تخصصی گرامرلی بدون کارشناس؛ قابلیت Expert Review
قابلیت جدیدی که اخیرا به گرامرلی اضافه شده، ادعا می کنه که می تونه با کمک نویسنده ها و متفکرهای بزرگ دنیا – و البته چندتایی خبرنگار حوزه تکنولوژی – کیفیت نوشته های کاربرها رو بهتر کنه. این مقاله به یک بررسی تخصصی گرامرلی بدون کارشناس می پردازد تا ببینیم این ادعاها چقدر واقعی هستند.
این قابلیت که در مرداد 1404 به عنوان بخشی از مجموعه بزرگ تری از ابزارهای مبتنی بر هوش مصنوعی عرضه شد، با نام Expert Review در نوار کناری دستیار نویسنده اصلی گرامرلی ظاهر می شه و به کاربرها اجازه می ده پیشنهادهای اصلاحی رو «از دیدگاه» متخصص های اون حوزه مشاهده کنن. هدف ما در این نوشتار، ارائه یک بررسی تخصصی گرامرلی بدون کارشناس از این ویژگی جدید است.
مجله Wired اشاره کرده که گرامرلی این بازخوردها رو جوری تنظیم می کنه که انگار از طرف نویسنده های مشهور میان، چه اون هایی که زنده هستن و چه اون هایی که دیگه بین ما نیستن. طبق گزارش The Verge، در بعضی موارد حتی ممکنه این طور به نظر برسه که این نظرات از طرف خبرنگارهای تکنولوژی در رسانه هایی مثل The Verge، Wired، Bloomberg، The New York Times و نشریات دیگه نوشته شدن. این نوع از بازخوردها، سؤالات مهمی را در مورد ماهیت یک بررسی تخصصی گرامرلی بدون کارشناس مطرح می کند.
البته که من هم کنجکاو شدم و با خودم گفتم: پس تکلیف تک کرانچ (TechCrunch) چی می شه؟ پیش نویس اولیه این مطلب رو در گرامرلی کپی کردم به این امید که شاید چندتا نکته از همکارهام در تک کرانچ ببینم، اما به جای اون، بهم پیشنهاد شد که مثل کیسی نیوتن محتوای اخلاقی اضافه کنم، مثل کارا سویشر «از حکایت ها برای همراه کردن خواننده استفاده کنم» و مثل تیمنیت گبرو «سوالات بزرگ تری درباره مسئولیت پذیری مطرح کنم». تجربه شخصی من در این زمینه نشان داد که قابلیت Expert Review، با وجود ادعایش، هنوز تا یک بررسی تخصصی گرامرلی بدون کارشناس فاصله دارد.
که خب، همه اش واقعا ناامیدکننده بود: بله، این قابلیت به نظر نسنجیده میاد، اما اگه قراره اسم بقیه رسانه ها بیاد، پس ما کجای کارمون اشتباهه؟ این ناامیدی، نیاز به یک بررسی تخصصی گرامرلی بدون کارشناس و بی طرفانه را بیشتر می کند.
به هر حال، برای گفتن بدیهیات باید بگم که هیچ کدوم از این شخصیت ها نقشی در Expert Reviews ندارن و اجازه ای هم به گرامرلی برای استفاده از اسم شون ندادن. الکس گی، نایب رئیس بخش محصول و بازاریابی شرکت سوپرهیومن (Superhuman) که شرکت مادر گرامرلی محسوب می شه، به The Verge گفته که اسم این متخصص ها به این دلیل میاد که «آثار منتشر شده اون ها به صورت عمومی در دسترسه و به طور گسترده بهشون ارجاع داده می شه».
گرامرلی در راهنمای کاربری این قابلیت هم ذکر کرده: «ارجاع به متخصص ها در بخش Expert Review صرفا برای اطلاع رسانی هست و به معنی هیچ گونه همکاری با گرامرلی یا تایید شدن توسط اون افراد یا سازمان ها نیست.» این نکته، اهمیت یک بررسی تخصصی گرامرلی بدون کارشناس را برای درک دقیق ماهیت این ویژگی دوچندان می کند.
آیا واقعا می توان به بررسی تخصصی گرامرلی بدون کارشناس اعتماد کرد؟
که خب، فکر کنم تا حد زیادی واضحه. اما این سوال رو به وجود میاره که: اصلا گرامرلی بر چه اساسی داره واقعا یک «بررسی تخصصی» ارائه می ده؟ شاید اصلا بررسی در کار نباشه؛ همون طور که سی.ای. اوبینِ مورخ به Wired گفته: «این ها بررسی تخصصی نیستن، چون هیچ “متخصصی” در تولید اون ها نقش نداشته.» در واقع وقتی ابزارهای دیجیتال تخصص را شبیه سازی می کنند، نیاز به تایید مهارت های هوش مصنوعی در لینکدین به صورت رسمی بیش از پیش احساس می شود تا اعتبار محتوای تولید شده حفظ گردد.
در دنیایی که هوش مصنوعی به سرعت در حال کپی برداری از سبک های انسانی است، تکیه بر عناوینی مانند بررسی تخصصی بدون حضور واقعی انسان ها می تواند گمراه کننده باشد. اگرچه این ابزارها برای ایده گرفتن مفید هستند، اما مسئولیت نهایی و اصالت کلام همواره بر عهده نویسنده است و نباید اجازه داد الگوریتم ها جایگزین نگاه انتقادی و تخصص واقعی شوند.
Grammarly’s ‘expert review’ is just missing the actual experts
