افزایش چشمگیر تقاضا برای گجت های هوشمند سلامت، بحران جدیدی به نام زباله الکترونیکی پوشیدنی ها را ایجاد کرده است که نیازمند تغییرات اساسی در طراحی و تولید این دستگاه ها برای حفظ محیط زیست است.
این هفته در لاس وگاس، شرکت های تکنولوژی در نمایشگاه CES 1404 دارن از جدیدترین گجت های سلامت پوشیدنی رونمایی می کنن مانیتورهای قند خون، فشارسنج ها و ردیاب های تناسب اندام؛ در حالی که برندهایی مثل ال جی نیز با معرفی تلویزیون های فوق باریک ال جی خود سعی در جذب مخاطبان دارند. چیزی که احتمالا توی این نمایشگاه بهش اشاره ای نمی شه اینه که این گجت ها ممکنه یه مشکل زیست محیطی بزرگ ایجاد کنن، به خصوص در مورد زباله الکترونیکی پوشیدنی ها.
چالش زباله الکترونیکی پوشیدنی ها در آینده
این موضوعی نیست که معمولا توجه زیادی بهش بشه، اما مطالعه جدیدی از دانشگاه کورنل و دانشگاه شیکاگو نشون داده که تا سال 1428، تقاضا برای پوشیدنی های سلامت ممکنه به 2 میلیارد عدد در سال برسه، یعنی 42 برابر بیشتر از امروز. این افزایش عظیم، موضوع زباله الکترونیکی پوشیدنی ها را به یک نگرانی جدی تبدیل می کند. برای جلوگیری از بحران زباله الکترونیکی پوشیدنی ها، نویسنده های این تحقیق هشدار می دن که اگه روش ساخت این دستگاه ها رو عوض نکنیم، این دستگاه ها می تونن بیش از یک میلیون تن زباله الکترونیکی و 100 میلیون تن دی اکسید کربن در طول همون بازه زمانی تولید کنن.
یه نکته غافلگیرکننده دیگه اینه که مشکل اصلی در تولید زباله الکترونیکی پوشیدنی ها اصلا پلاستیک نیست. این تحقیق که در نشریه Nature منتشر شده، نشون داده که برد مدار چاپی یعنی همون «مغز» دستگاه مسئول 70 درصد از ردپای کربنی اونه که عمدتا به خاطر استخراج معادن و فرآیندهای تولید سنگین اتفاق می افته.
برای کاهش حجم زباله الکترونیکی پوشیدنی ها، محقق ها دو تا راه حل پیشنهاد می دن: توسعه تراشه ها با استفاده از فلزات معمولی مثل مس به جای مواد معدنی کمیاب مثل طلا، و ساخت دستگاه ها به صورت ماژولار تا بشه از برد مدار دوباره استفاده کرد و فقط پوشش بیرونی رو تعویض کرد.
یکی از نویسنده های این تحقیق نوشته: «وقتی این دستگاه ها در مقیاس جهانی عرضه می شن، انتخاب های کوچیک در طراحی خیلی سریع روی هم انباشته می شن و چالش زباله الکترونیکی پوشیدنی ها را تشدید می کنند.» این چیزیه که بد نیست موقع مرور اخبار و معرفی های CES بهش فکر کنیم. نیاز به رویکردهای پایدار برای مقابله با زباله الکترونیکی پوشیدنی ها بیش از پیش احساس می شود.
مدیریت چرخه ی عمر محصولات تکنولوژی از زمان طراحی تا بازیافت، ضرورتی است که دیگر نمی توان آن را نادیده گرفت. توجه به مواد سازنده و قابلیت تعمیرپذیری در نسل های بعدی گجت ها می تواند توازنی میان پیشرفت فناوری و سلامت زمین ایجاد کند تا از انباشت بی رویه ضایعات جلوگیری شود.
Wearable health devices could generate a million tons of e-waste by 2050
