کیت لوری، نایب رئیس سابق اینسایت پارتنرز، با طرح شکایتی علیه این شرکت بابت تبعیض در محیط کار و اخراج ناعادلانه، پرده از رفتارهای تبعیض آمیز و فشارهای روانی در لایه های مدیریتی حوزه سرمایه گذاری برداشته است.
کیت لوری، نایب رئیس سابق شرکت اینسایت پارتنرز (Insight Partners)، با تنظیم شکایتی در تاریخ 10 دی در شهرستان سن ماتئو کالیفرنیا که توسط تک کرانچ مشاهده شده، از این شرکت شکایت کرده است. او در این دادخواست مدعی تبعیض علیه معلولان، تبعیض جنسیتی و اخراج غیرقانونی شده است. این شکایت همچنین به موضوع تبعیض در محیط کار می پردازد. اینسایت پارتنرز بلافاصله به درخواست تک کرانچ برای اظهارنظر پاسخ نداد.
لوری به تک کرانچ گفت که به این دلیل شکایت کرده چون معتقد است «تعداد خیلی زیادی از افراد قدرتمند و ثروتمند در حوزه سرمایه گذاری جسورانه طوری رفتار می کنند که انگار قانون شکنی، پرداخت دستمزد کمتر از حق واقعی و آزار و اذیت سیستماتیک کارکنان شان هیچ اشکالی ندارد.»
«این یک سیستم ظالمانه است که منعکس کننده روندهای گسترده تر در جامعه است؛ روندهایی که از ترس، ارعاب و قدرت برای ساکت کردن و منزوی کردن حقیقت استفاده می کنند. من سعی دارم این وضعیت را تغییر دهم.»
آغاز یک تجربه تلخ؛ تبعیض در محیط کار و سرپرست جدید
لوری در سال 1401 فعالیتش را در اینسایت پارتنرز شروع کرد. او پیش از آن در شرکت های متا (Meta)، مک کینزی (McKinsey & Company) و یک استارتاپ نوپا کار کرده بود. در این دادخواست ادعا شده که او پس از استخدام، به سرپرستی سپرده شده که با فردی که در زمان مصاحبه به او معرفی شده بود، متفاوت بوده است.
او در شکایت خود ادعا می کند که سرپرست جدیدش که یک زن بوده، به او گفته باید «همیشه آنلاین باشد، حتی در زمان مرخصی، تعطیلات رسمی و آخر هفته ها» و باید روزانه بین ساعت «6 صبح تا 11 شب» پاسخگو باشد.
لوری در این دادخواست می گوید که این اولین سرپرستش او را «توبیخ و سرزنش کرده، مورد آزار قرار داده و با او دشمنی کرده» و آشکارا از نوعی «تنبیه و آزار» صحبت کرده که قرار بوده «طولانی تر و شدیدتر» از چیزی باشد که برای زیردستان مردِ دیگر در نظر می گرفته است.
طبق این شکایت، برخی از جملاتی که ادعا شده سرپرست او به زبان آورده شامل مواردی مثل «تو بی عرضه ای، خفه شو و نت برداری کن» و «باید مثل یک سگ از من اطاعت کنی؛ هر وقت هر چی گفتم بدون حرف زدن انجام بده» بوده است. این نوع رفتار و تبعیض در محیط کار، نشان دهنده یک الگوی آزاردهنده است. لوری همچنین ادعا می کند که سرپرستش «کارهای تکراری و بیهوده» به او می سپرده و اجازه شرکت در جلسات تلفنی را به او نمی داده، در حالی که همکاران مرد با تجربه کمتر، اجازه این کار را داشتند. در عوض، لوری ادعا می کند که او را به انجام «کارهای اداری مثل یادداشت برداری و فهرست نویسی» محدود کرده بودند.
پیامدهای تبعیض در محیط کار بر سلامت روانی
لوری گفت که به دلیل محیط کاری «به شدت بیمار» شده و پزشک او توصیه کرده که به مرخصی استعلاجی برود؛ درخواستی که با آن موافقت شد و او از بهمن 1401 تا تیر 1402 در مرخصی بود. این وضعیت، نمونه بارزی از تاثیرات منفی تبعیض در محیط کار بر سلامت کارکنان است.
وقتی او به سر کار برگشت، در یک تیم جدید قرار گرفت و طبق ادعای دادخواست، مدیر منابع انسانی به او گفته که «اگر تیم جدید از او خوششان نیاید، اخراج خواهد شد.» این نوع تهدیدات، ادامه دهنده الگوی تبعیض در محیط کار است که لوری تجربه کرده بود.
در شهریور 1402، لوری گفت که دچار ضربه مغزی شده و دوباره به مرخصی استعلاجی رفته و اواخر سال 1403 به سر کار بازگشته است. به دلیل خروج برخی از کارکنان، او زیر نظر سرپرست جدیدی قرار گرفت که لوری می گوید در آنجا هم بدرفتاری ها با او ادامه داشته است. او همچنین ادعا می کند که در سال 1403، دستمزدش حدود 30 درصد کمتر از نرخ بازار بوده است. این شرایط، مصداق بارز تبعیض در محیط کار است که می تواند سلامت و امنیت شغلی افراد را به خطر اندازد.
او ادعا می کند که تا فروردین 1404، به او گفته شده که دستمزدش کاهش می یابد. در اردیبهشت 1404، لوری از طریق وکلای خود نامه ای در رابطه با رفتارهای ادعایی شرکت با او به اینسایت ارسال کرد. طبق متن شکایت، یک هفته بعد، شرکت او را اخراج کرد؛ این اقدام در حالی صورت گرفت که نام او در میان لیست تعدیل نیروهای فناوری در سال 1404 به شکلی چالش برانگیز مطرح شد. این اقدام، می تواند به عنوان تلافی جویی در برابر افشای تبعیض در محیط کار تلقی شود.
مبارزه با تبعیض در محیط کار؛ سوابق و پیامدها
این پرونده یادآور شکایت الن پائو علیه شرکت کلاینر پرکینز در سال 1391 است که در آن او مدعی تبعیض و تلافی جویی شده بود. آن شکایت در زمان خودش نگاهی کمیاب به این موضوع داشت که شرکای زن در حوزه سرمایه گذاری جسورانه چه احساسی نسبت به نحوه برخورد با خود دارند. اگرچه پائو در آن پرونده شکست خورد، اما موجی در کل این صنعت به راه انداخت و باعث شد زنان دیگری هم از شرکت های بزرگ فناوری شکایت کنند.
بررسی چنین پرونده هایی نشان دهنده ضرورت بازنگری در فرهنگ سازمانی و حمایت واقعی از حقوق کارکنان است. زمانی که تبعیض و فشارهای غیرمنطقی جایگزین شایسته سالاری می شود، نه تنها سلامت روان افراد آسیب می بیند، بلکه اعتبار و پایداری بلندمدت شرکت های بزرگ نیز زیر سوال می رود.
