کاهش پوشش تکنولوژی واشنگتن پست و تعدیل نیروی گسترده در این رسانه، نگرانی هایی را درباره نفوذ مالکان میلیاردر بر جریان اطلاعات و تضعیف نظارت بر صنعت فناوری ایجاد کرده است.
نرم افزارها، مخصوصا یادگیری ماشین و هوش مصنوعی، در کنار تولیدات پیشرفته، تکنولوژی رو به گوشه و کنار خیابون ها، مدرسه ها، اداره ها، کارخونه ها و حتی زمین های کشاورزی رسوندن. این تکنولوژی که بخش زیادی از اون توی «سیلیکون ولی» ساخته شده، روی مچ دست شماست، توی جیبتون حمل می شه، با فیلم هایی که می بینید عجین شده و شاید حتی توی موزیک هایی که گوش می دید هم باشه. و قطعا همون وسیله ای هست که باهاش اون بسته ی آمازون رو سفارش دادید، دسته بندی شده و دم در خونه تون تحویل گرفتید. در این میان، رویدادهایی مثل کاهش پوشش تکنولوژی واشنگتن پست اهمیت ویژه ای پیدا می کنند.
این موضوع باعث شده مؤسس ها، مدیران اجرایی و حتی مدیران میانی اون ها به چهره هایی شبیه پادشاه ها تبدیل بشن که ثروت و نفوذ سیاسی شون یادآور «عصر طلایی» آمریکاست. هفت نفر از 10 ثروتمندترین آدم های دنیا، ثروتشون رو مستقیما مدیون تکنولوژی هستن. طبق گزارش فوربس که ثروت و ثروتمندان رو دنبال می کنه، جف بزوس، هم بنیان گذار آمازون، رئیس هیئت مدیره و مالک واشینگتن پست، بعد از مارک زاکربرگ (مدیرعامل متا) و ایلان ماسکِ کارآفرین که حتی به دنبال تشکیل واحد اختصاصی پلیس شهر ایلان ماسک برای پروژه های شخصی خود است، در رتبه ی سوم قرار داره. لری الیسون از اوراکل، لری پیج و سرگئی برین از گوگل، و استیو بالمر مدیرعامل سابق مایکروسافت هم ادامه ی این لیست رو پر کردن.
حالا در همین لحظه، روزنامه ی واشینگتن پست که متعلق به بزوس هست، بخش زیادی از پوشش خبری خودش درباره ی اون ها و کل صنعت تکنولوژی رو حذف کرده؛ اونم به عنوان بخشی از یک برنامه ی تعدیل نیروی گسترده که دامن گیر بیش از 300 نفر شده. این کاهش پوشش تکنولوژی واشنگتن پست، به گفته ی درو هارول، خبرنگار حوزه ی تکنولوژی واشنگتن پست، تیمی که شامل بخش های تکنولوژی، علوم، سلامت و بیزنس می شد، به کمتر از نصف کاهش پیدا کرده؛ یعنی از 80 نفر رسیدن به 33 نفر. فقط در میز تکنولوژی 14 نفر اخراج شدن و دفترشون در سانفرانسیسکو دیگه تقریبا خالی شده.
ابعاد و پیامدهای کاهش پوشش تکنولوژی واشنگتن پست
در بین افرادی که اخراج شدن، خبرنگارهایی بودن که اخبار آمازون، هوش مصنوعی، فرهنگ اینترنت و گزارش های تحقیقی رو پوشش می دادن. این روزنامه حتی نیروهایی که صنعت رسانه رو پوشش می دادن (و قبلا درباره ی مالکیت بزوس بر روزنامه ی خودشون گزارش داده بودن) رو هم تعدیل کرده.
واشینگتن پست کل میز ورزش خودش رو حذف کرد و تیم های گزارشگری خارجی ش، از جمله میز خاورمیانه و خبرنگارها و سردبیرهایی که اخبار اوکراین، روسیه، ایران، ترکیه و بقیه جاها رو پوشش می دادن، رو تقریبا نابود کرد. بخش کتاب رو بستن، پوشش خبری بخش فرهنگ و حومه ی واشینگتن دی.سی. رو به شدت کاهش دادن و تمام خبرنگارها و سردبیرهایی که مسائل مربوط به نژاد و قومیت رو در سطح ملی پوشش می دادن، اخراج کردن.
پوشش خبری تکنولوژی مهم تر از مسائل اجتماعی، اقتصادی و ژئوپلیتیک نیست؛ اما هیچ وقت سابقه نداشته آدم هایی که این قدر روی ژئوپلیتیک و اقتصاد دنیا تاثیر می گذارن، همزمان به طور مستقیم مسئول مسدود کردن جریان جهانی اطلاعات درباره ی خودشون هم باشن. این موضوع اهمیت تحلیل کاهش پوشش تکنولوژی واشنگتن پست را دوچندان می کند.
با اینکه دنیا حول محور تکنولوژی می چرخه و به رشد (یا عقب گرد) تولید ناخالص داخلی ابرقدرت ها گره خورده، اما قدرتمندترین مدیران دنیای تکنولوژی از مردم می خوان که حواسشون رو به جای دیگه ای پرت کنن.
مت موری، سردبیر اجرایی واشینگتن پست، این تعدیل نیروها رو نوعی «راه اندازی مجدد» دونست که هدفش جذب مخاطب و در نهایت رسیدن به سوددهی هست. این رو نیویورک تایمز بر اساس صحبت های موری با کارکنانش گزارش داده.
اون در یک جلسه ی زوم با کارکنان گفته: «اگه قراره تغییری ایجاد بشه، امروز درباره ی اینه که خودمون رو طوری آماده کنیم که در این فضای رسانه ای شلوغ، رقابتی و پیچیده، برای زندگی مردم ضروری تر بشیم.»
این دیگه راز نیست که واشینگتن پست در سال های اخیر پول و مشترکین زیادی رو از دست داده؛ که در بعضی موارد به خاطر سیاست هایی بود که خود بزوس تعیین یا ازشون حمایت کرده بود. مثلا، دستور اون برای پایان دادن به حمایت های انتخاباتی از نامزدهای ریاست جمهوری توسط هیئت تحریریه واشینگتن پست و حذف مقاله ای که در حمایت از کامالا هریس نوشته شده بود، طبق گزارش نیویورک تایمز باعث لغو اشتراک «صدها هزار» نفر شد. گزارش ها نشون می ده که این روزنامه در سال 1403 (2024) حدود 100 میلیون دلار ضرر کرده که بخشی از اون به خاطر همین لغو اشتراک ها و همچنین پیامدهای کاهش پوشش تکنولوژی واشنگتن پست بوده.
ترافیک وب سایتشون هم افت کرده. رسانه ی «سمافور» گزارش داده که بازدیدهای روزانه از حدود 22.5 میلیون در دی 1399 (ژانویه 2021) به حدود 3 میلیون در اواسط 1403 (2024) رسیده.
واشینگتن پست بهار گذشته تعداد کارکنانش رو از 1000 نفر به زیر 800 نفر رسوند و ویل لوئیس، مدیرعامل این رسانه، به ضرر 100 میلیون دلاری سال قبل اشاره کرد.
تاثیر کاهش پوشش تکنولوژی واشنگتن پست بر افکار عمومی
البته تعدیل نیرو در واشینگتن پست اتفاقی جدا از بقیه ی دنیا نیست. کل صنعت رسانه، و نه فقط قدیمی ها، با مشکل تفرقه ی مخاطبان و تغییرات الگوریتم های جستجوی گوگل دست وپنج نرم می کنن؛ تغییراتی که خواننده ها رو از رسانه های خبری دور می کنه و به سمت جواب هایی می بره که توسط هوش مصنوعی خودِ گوگل تولید شدن.
با این حال، اندازه، وسعت و محلِ این تعدیل ها نیاز به بررسی دقیق داره؛ مخصوصا وقتی تغییر در مالکیت رسانه ها طی 15 سال گذشته رو در نظر بگیریم. در این راستا، موضوع کاهش پوشش تکنولوژی واشنگتن پست ابعاد پیچیده تری پیدا می کند.
خرید واشینگتن پست توسط بزوس در سال 1392 (2013) به مبلغ 250 میلیون دلار، با ترکیبی از شک و امیدواری خبرنگاران خسته ای همراه شد که تجربه ی ادغام رسانه ها، تعدیل نیرو و دردهای گذار از دنیای چاپی به رسانه ی دیجیتال محور رو داشتن. این الگو از مالکیت ثروتمندان بر رسانه ها، زمینه ساز پدیده ای مانند کاهش پوشش تکنولوژی واشنگتن پست شده است.
چند سال بعد از اینکه بزوس واشینگتن پست رو خرید، لورن پاول جابز نشریه ی «آتلانتیک» رو خرید، مارک بنیوف، مؤسس «سیلزفورس»، مجله «تایم» رو گرفت و پاتریک سون-شیونگ، مدیر اجرایی داروسازی، «لس آنجلس تایمز» رو به دست آورد.
بزوس هم مثل بنیوف و سون-شیونگ (که اون هم جلوی حمایت روزنامه اش از هریس رو گرفته بود)، بعد از پیروزی ترامپ در انتخابات 1403 (2024)، به اون نزدیک تر شد. شرکت فضایی اون، یعنی «بلو اوریجین»، به قراردادهای دولتی وابسته ست و آمازون هم در دولت های قبلی با نظارت های شدیدی روبرو شده بود. این تحولات در پس زمینه کاهش پوشش تکنولوژی واشنگتن پست، سوالاتی را درباره ی استقلال رسانه ایجاد می کند.
گزارش شده که لوئیس برای نظارت روی تعدیل نیروها و تغییرات در واشینگتن پست حضور نداشته (موری به فاکس نیوز گفت که مدیرعامل «امروز کارهای زیادی برای رسیدگی داشت»). بزوس هم نبود. در حالی که روزنامه اش آماده می شد تا یک سوم کارکنانش رو اخراج کنه، بزوس روز دوشنبه رو با پیت هگست، وزیر دفاع، در فلوریدا گذروند و اون رو به بازدید از تاسیسات «بلو اوریجین» برد. این غیبت ها در بحبوحه کاهش پوشش تکنولوژی واشنگتن پست، ابهامات زیادی را ایجاد می کند.
کمتر از 48 ساعت بعد، واشینگتن پست خبرنگاری رو که اخبار مربوط به «بلو اوریجین» رو پوشش می داد، اخراج کرد.
به نظر می رسه تاریکی داره کم کم رخنه می کنه.
در نهایت، آنچه در واشینگتن پست رخ می دهد، نمادی از تغییر توازن قدرت میان رسانه و فناوری است. وقتی ابزارهای اطلاع رسانی تحت کنترل همان کسانی درمی آیند که باید مورد نقد قرار گیرند، شفافیت به حاشیه می رود و مسئولیت پذیری جای خود را به منافع شرکتی و سیاسی می دهد. این روند می تواند آینده روزنامه نگاری تحقیقی را در دنیایی که به شدت به تکنولوژی وابسته است، با تهدیدی جدی روبرو کند.
The Washington Post is retreating from Silicon Valley when it matters most
